rasinformatie van de Anatolische Herder


sluit venster

Anatolische Herder

Geschiedenis

De Anatolische Herdershond wordt ook wel Karabash, of door de Turken Kangal genoemd. Van de Anatolische Herder wordt gezegd dat deze zou afstammen van de oude Indiase honden. De AssyriŽrs gebruikten ze ongeveer 3000 jaar geleden voor de jacht op groot wild, en in de oorlogen tegen tegenstanders. Uit deze honden zou de Anatolische Herdershond zijn ontstaan zoals deze nu is; een harde hond die bestand is tegen extreme klimaatschommelingen die variŽren van +40 graden C in de zomer tot -40 graden C in de winter. In zijn vaderland wordt de hond gehouden bij schapen, als verdediger tegen roofwild en eventueel menselijke rovers. Markant is in deze dan ook de gedragswisseling die de honden tonen wanneer het donker wordt. Zijn zij overdag behoorlijk tolerant. 's-Nachts is dit absoluut niet het geval en moet je als vreemdeling oppassen met deze honden.


Sociale aanleg

Van grote gestalte en goed op de benen. Krachtig van bouw. Een vreedzame hond die in rust een enigzins leeuwachtig voorkomen heeft. Dit door zijn wijsheid dat tot uiting komt in zijn expressie. De Anatolische Herder is evenwichtig en moedig. Onafhankelijk en zelf stoutmoedig maar nooit agressief. Een goed gesocialiseerde Anatool is over het algemeen zelfs naar vreemde personen die hij tijdens zijn wandelingen tegen komt bijzonder sociaal. Dit hangt uiteraard mede af met het temperament en karakter van de betreffende hond. Hij voelt zich zeer op zijn gemak binnenshuis bij zijn roedel, het gezin die hem zeer toegenegen zijn en die hij respecteerd. Hij zal zelfstandig ingrijpen als er gevaar voor hen dreigd en dat noodzakelijk acht. Iets wat per slot al eeuwenlang van hem werd verwacht.


Karakter

Onafhankelijk, zelfstandig, actief, wijs, niet agressief.


Opvoeding

De Karabash is geen hond voor beginners. Hij heeft een baas nodig die van nature een zeker overwicht uitstraalt. De beste resultaten bereik je met een besliste, consequente en liefdevolle opvoeding. Bij dit ras is het erg belangrijk de opvoeding al heel vroeg te beginnen, omdat eenmaal volwassen exemplaren te sterk en te groot geworden zijn om nog gecorrigeerd te kunnen worden.
Omgang met kinderen: Zeer toegenegen voor eigen kinderen, met andere kinderen altijd eerst kennis laten maken, gezien zijn afmeting.
Omgang met andere honden: Nog al dominant, hij heeft moeite met andere honden die hem vreemd zijn.


Beweging

De Karabash heeft redelijk veel beweging nodig. Als ze vrij kunnen bewegen in een grote omheinde tuin, kunnen ze zelf hun lichaamsbeweging bepalen. Dit ras hoort niet thuis op een etagewoning.


Trainingen/hondensporten




Beharing

Tamelijk kort, zeer dichte ondervacht, zoals poolhonden. Lengte varie√ęrt in samenhang met het klimaat (langer in de winter). De vacht is langer en dichter in hals, op schouders en bij dijen.


Verzorging

Wekelijkse borstelbeurt, tijdens de verharings periode dagelijks.


Bijzonderheden

De Anatolische Herder is een gezond ras. Zoals bij elk groot ras moet men waken voor H.D(heupdysplasie) en E.D (elleboogdysplasie). De nieuwe eigenaar moet er op letten dat de pup niet te snel groeit. Goede voeding met de juiste samenstelling voor honden van grote rassen is dan ook zeer belangrijk.
De Anatolische Herder is slechts ťťn van de vele turkse rassen. Tevens is het het enige turkse ras dat wordt erkend door de FCI. Hij is door de FCI opgenomen onder de naam Coban Kopegi (rasstandaard 331)Deze standaard is overgenomen uit Groot-BritanniŽ waar hij de naam Anatolian Shephard dog kreeg. Noemen de Britten hem Anatolian Shephard, de turken hem Kangal of Karabash. Tegenwoordig is de naam Anatolische Herdershond officieel in gebruik, ook bij de FCI. Internationaal zal de verwarring over de verschillende kleuren en type dus nog wel blijven bestaan.


Gemiddelde leeftijd: 15 jaar.

sluit venster