rasinformatie van de Anglo-Francais de petite Venerie


sluit venster

Anglo-Francais de petite Venerie

Geschiedenis

Andere benamingen: de Kleine Frans-Engelse Hound, de Petit Anglo-Français. De Petit werd ontwikkeld voor de jacht op kleiner wild. Het is het resultaat van een directe kruising tussen de Beagle en een aantal kleinere Franse Hounds. Als speur- en meutehonden zijn de Petits voortreffelijk voor de jacht op konijnen, kwartels en fazanten. Deze hond wordt beschouwd als de 'minst zuivere' van de Frans-Engelse Hounds en is waarschijnlijk zowel de kleinste als de jongste. Het type staat in feite vast, maar een overvoorzichtige Fransman typeert hem nog steeds als een 'Hound-in-ontwikkeling'. Dit is de meest compacte van de Anglo-Françaises en staat qua grootte tussen de Franse en de Engelse Hounds in. De Anglo-Français bestaat in twee grootten. De kleinste is dus de Anglo-Français De Petite Vénerie en de grote is de Grand Anglo-Français.


Sociale aanleg

De honden gaan in een meute een prooi (groot wild) zoeken en deze achtervolgen terwijl ze luidkeels aan de ajger(s) laten weten waar het wild zich bevindt. Dergelijke honden hebben een diep geworteld jachtinstinct en een zeer goede neus. Het spreekt voor zich dat deze meutehonden erg goed met soortgenoten om kunnen gaan, maar ook tegen kinderen zijn ze vriendelijk, al kunnen ze wat onstuimig zijn in de omgang. Doordat ze zelfstandig jagen in een groep, zonder commando's van een eigenaar, zijn ze in sterke mate onafhankelijk van karakter, erg sociaal en zeer moedig. Deze honden komen buiten Frankrijk niet veel voor.


Karakter

Aanhankelijk, vriendelijk, eigenzinnig.


Opvoeding




Beweging




Trainingen/hondensporten




Beharing

Kort, dicht, zacht.


Verzorging




Bijzonderheden

Vanwege hun zeer zelfstandige karakter en hun luide stem (die ze graag laten horen), zijn deze honden in de regel minder geschikt als huishond dan bijvoorbeeld de Laagbenige of de Franse Staande Brakken.


sluit venster