rasinformatie van de Ariege Pointing Dog


sluit venster

Ariege Pointing Dog

Geschiedenis

De naam van de Braque de Toulouse et de l' Ariège ( of Ariège Pointer ) is even lang als het moeilijk is om fotomateriaal over deze hond te vinden. In tegenstelling tot de meeste andere Franse Pointers die naar hun omgeving werden vernoemd, stamt deze Braque d' Ariège niet af van de inheemse Hounds van zijn omgeving. Dit weten we zeker, omdat de Hound van Ariège een zuivere ontwikkeling is uit de 20ste eeuw. De meest aannemelijke theorie aangaande hun creatie is dat zij een oude kruising vertegenwoordigen tussen de Spaanse Pointer en de Bracco Italiano. De Ariège ontving nieuw bloed tijdens de 20ste eeuw, voornamelijk van de Braque Saint-Germain, maar ook van de Braque Français. De kruisingen resulteerden in een gladdere en snellere hond. De Braque de Toulouse et de l' Ariège, die groot en levendig is, was eens een langzame en rustige jager, maar is nu lichtvoetiger en eleganter. Hij blijft echter één van de grootste en krachtigste van de Franse Pointers. Het is een grote, zeer waardige hond van edel ras en toch elegant ondanks zijn groot formaat en stoerheid.


Sociale aanleg

De honden gaan in een meute een prooi (groot wild) zoeken en deze achtervolgen terwijl ze luidkeels aan de ajger(s) laten weten waar het wild zich bevindt. Dergelijke honden hebben een diep geworteld jachtinstinct en een zeer goede neus. Het spreekt voor zich dat deze meutehonden erg goed met soortgenoten om kunnen gaan, maar ook tegen kinderen zijn ze vriendelijk, al kunnen ze wat onstuimig zijn in de omgang. Doordat ze zelfstandig jagen in een groep, zonder commando's van een eigenaar, zijn ze in sterke mate onafhankelijk van karakter, erg sociaal en zeer moedig. Deze honden komen buiten Frankrijk niet veel voor.


Karakter

Kalm, enigszins koppig, schrander.


Opvoeding




Beweging




Trainingen/hondensporten




Beharing

Kort, fijn en dicht.


Verzorging




Bijzonderheden

Vanwege hun zeer zelfstandige karakter en hun luide stem (die ze graag laten horen), zijn deze honden in de regel minder geschikt als huishond dan bijvoorbeeld de Laagbenige of de Franse Staande Brakken.


sluit venster