rasinformatie van de Chien Francais Blanc et Orange


sluit venster

Chien Francais Blanc et Orange

Geschiedenis

De Français (of Chien Français, Franse Hound) behoort tot de rassengroep van de Lopende Honden en werd ingedeeld in drie aparte door het FCI erkende rassen: de Français Blanc et Noir, de Français Blanc et Orange en de Français Tricolore. Deze indeling vond plaats naar aanleiding van een onderzoek in 1957 naar meutehonden in Frankrijk. De opsplitsing heeft met de kleur van de vacht en de grootte van deze hond te maken. De Chien Français is een evenwichtige en stevige hond. Deze zuivere Keltische afstammelingen werden ontwikkeld uit de Gascon-Saintongeois en Levesque, en hun aantal was ontelbaar. Tegenwoordig zijn ze gespecialiseerd in de jacht op herten, maar ze zijn in feite efficiënt bij alles wat ze doen. Het zijn flinke en dappere jachthonden, die uren aan een stuk een hoge snelheid kunnen aanhouden. Met hun uitstekende stem en goed ontwikkeld reukvermogen zijn ze efficiënte meutehonden, die hun werk nauwgezet uitvoeren. Daar de functionaliteit van de hond op de eerste plaats kwam, werd er bij het fokken weinig aandacht geschonken aan de 'ideale' vormgeving van de hond.


Sociale aanleg

De honden gaan in een meute een prooi (groot wild) zoeken en deze achtervolgen terwijl ze luidkeels aan de ajger(s) laten weten waar het wild zich bevindt. Dergelijke honden hebben een diep geworteld jachtinstinct en een zeer goede neus. Het spreekt voor zich dat deze meutehonden erg goed met soortgenoten om kunnen gaan, maar ook tegen kinderen zijn ze vriendelijk, al kunnen ze wat onstuimig zijn in de omgang. Doordat ze zelfstandig jagen in een groep, zonder commando's van een eigenaar, zijn ze in sterke mate onafhankelijk van karakter, erg sociaal en zeer moedig. Deze honden komen buiten Frankrijk niet veel voor.


Karakter

Vriendelijk en aanhankelijk.


Opvoeding




Beweging




Trainingen/hondensporten




Beharing

Kort en fijn.


Verzorging




Bijzonderheden

Vanwege hun zeer zelfstandige karakter en hun luide stem (die ze graag laten horen), zijn deze honden in de regel minder geschikt als huishond dan bijvoorbeeld de Laagbenige of de Franse Staande Brakken.


sluit venster