rasinformatie van de Griffon Nivernais


sluit venster

Griffon Nivernais

Geschiedenis

De Griffon Nivernais (of de Chien de Pays) behoort tot de hondenrassen van de Lopende Honden. Waar de Nivernais zijn draadharige vacht vandaan heeft is niet precies bekend, maar hij erfde deze waarschijnlijk door een verwantschap aan de Herders uit het Oosten. De populaire bewering is dat het moderne ras een directe afstammeling is van de Chien Gris de St. Louis, die 800 jaar geleden door Frankrijk zwierf. Er heeft eens een kleinere soort bestaan, die bekend was als de Griffon Nivernais de Petit Taille, maar deze soort bestaat nu niet meer. Het ras heeft bijgedragen aan het genetisch beeld van de originele speurhonden. Ze werden speciaal gefokt voor het jagen op wilde zwijnen, alhoewel ze ook voor de jacht op wolven werden gebruikt. Tegenwoordig worden deze flinke, onafhankelijke en enthousiaste jagers in een aantal landen gebruikt voor de jacht op verschillende prooien, waaronder zelfs beren. De Griffon Nivernais heeft een wollige, ruwe vacht, die een stevig goed gespierd lichaam bedekt. Hij heeft een 'ruig' uiterlijk, dat nog versterkt wordt door de draadharige baard en snor. Hoewel hij qua uiterlijk op de Spinone Italiano of de Otterhound lijkt, is dit nog steeds een unieke hond.


Sociale aanleg

De honden gaan in een meute een prooi (groot wild) zoeken en deze achtervolgen terwijl ze luidkeels aan de ajger(s) laten weten waar het wild zich bevindt. Dergelijke honden hebben een diep geworteld jachtinstinct en een zeer goede neus. Het spreekt voor zich dat deze meutehonden erg goed met soortgenoten om kunnen gaan, maar ook tegen kinderen zijn ze vriendelijk, al kunnen ze wat onstuimig zijn in de omgang. Doordat ze zelfstandig jagen in een groep, zonder commando's van een eigenaar, zijn ze in sterke mate onafhankelijk van karakter, erg sociaal en zeer moedig. Deze honden komen buiten Frankrijk niet veel voor.


Karakter

Moedig, aanhankelijk, levendig.


Opvoeding




Beweging




Trainingen/hondensporten




Beharing

Lang, ruig, warrelig, grof en hard.


Verzorging




Bijzonderheden

Vanwege hun zeer zelfstandige karakter en hun luide stem (die ze graag laten horen), zijn deze honden in de regel minder geschikt als huishond dan bijvoorbeeld de Laagbenige of de Franse Staande Brakken.


sluit venster